- Written by Marcin
- Leave a reply
- permalink
Katarzynki na Punkcie Widokowym – 22.11.2025
22 listopada 2025 roku po raz drugi spotkaliśmy się na Punkcie Widokowym „Na Zboczu” im. Katarzyny Janeckiej, aby uczcić Katarzynkę – imieniny naszej założycielki oraz osoby, której zawdzięczamy istnienie Stowarzyszenia Nordic Walking Włóczykije z Obornik.
Rok temu po raz pierwszy obchodziliśmy jej imieniny w tym niezwykłym miejscu, a dokładnie 30 listopada 2024 roku nadaliśmy punktowi widokowemu imię Katarzyny Janeckiej. Wtedy byliśmy pełni wzruszeń i wspomnień, przepełnieni świeżym bólem po stracie, ale również ogromną wdzięcznością. Wówczas zaczęła się tradycja, którą — jak czujemy — powinniśmy podtrzymywać.
Tegoroczna Katarzynka była inna, ale równie piękna.
Na punkcie widokowym zgromadziło się około 50 osób — członków i przyjaciół Stowarzyszenia, a także mieszkańców Ośrodka MONAR w Rożnowicach wraz z szefową Stowarzyszenia Monar Martą Stefaniak Łubianką. Ich obecność i zaangażowanie od lat są dla nas niezwykle ważne, dlatego ogromnie się cieszymy, że znowu byli z nami.

Pogoda tego dnia była przepiękna — rześki, lekki mrozik, błękitne niebo bez szarych deszczowych chmór, promienie słońca o poranku. Wielu z nas pomyślało to samo: jakby to był prezent od Kasi, drobny znak, że pamięta o nas i cieszy się z tego, że trwamy razem. Dzięki takim chwilom łatwiej uwierzyć, że choć Kasi fizycznie nie ma już z nami, pozostaje obecna w naszych sercach, wspomnieniach i w każdym kroku, który stawiamy na leśnych ścieżkach.
W tym roku atmosfera była bardziej radosna, pełna energii.
Patrzymy do przodu. Maszerujemy dalej. Robimy to, co Kasia zaczęła. Jej pomysły i zaangażowanie stały się dla nas drogowskazem — i choć nie możemy już z nią porozmawiać, ciągle czujemy, że prowadzi nas swoim duchem i historią, którą tworzyła razem z nami.
Dziękujemy wszystkim, którzy byli na Katarzynce — z kijkami, z plecakami, z termosami, plackami, z uśmiechem. Dziękujemy za wspólną pamięć, za rozmowy, za ciepło, które tak pięknie połączyło nas w ten listopadowy poranek.
Spotkaliśmy się, bo Kasia była — i wciąż jest — dla nas ważna.
I spotkamy się znowu, za rok.
Na zboczu. Tam, gdzie serce naszej społeczności bije najmocniej.
Ps.
Dziękujemy Nadleśnictwu Oborniki za opiekę nad tym miejscem i ostatnio wykonane prace naprawcze przy barierce!